#207సిలువ మరణము

పావనుండగు ప్రభువు మనకొరకై – యా సిలువమీద చావునొందెడు సమయమందున – దేవుడా నా దేవుడా నన్నేల చేయివిడిచితివి యనియు – రాముగా మొగము బెట్టెను యే – యెహో వాయను దన తండ్రితోను ॥ఎంత॥

అందు తిమిరము క్రమ్ము గడియయయ్యె – నా నీతి సూర్యుని నంత చుట్టెను బంధకంబులు – నింద వాయువు లెన్నో వీచెను – కందు యేసుని యావరించెను – పందెముగా నొక కాటువేసెను – పాత సర్పము ప్రభువు యేసును ॥ఎంత॥

శాంతమాయెనటంచు పలుకుచును – ఆ రక్ష కుండు తన – స్వంత విలువగు ప్రాణమును వీడెన్ – ఇంతలో నొక భటుడు తనదగు – ఈటెతో ప్రభు ప్రక్క బొడువగా – చెంత జేరెడి పాపులను ర – క్షించు రక్తపు ధార గారెను ॥ఎంత॥