#314దావీదు కీర్తన 51

ఖలుడనౌ దేవా! నా నిలువెల్లా పాపమే – మలిసత్వమును బాపి – మాన్యు జేయవే తండ్రీ! ॥దేవా॥

నీకు కేవలంబు – నీకే విరోధముగ – ప్రాకొని నే ఘోర – పాపము బొనర్చితినని ॥దేవా॥

నాయతిక్రమమెప్పుడు – నా యెదుట నున్నది – నా యెదన భారంబై – నన్ను ద్రుంచుచున్నది ॥దేవా॥

పాపములోనేయు – దుద్భవించినాడను – పాపములోనేగ – ర్భము దాల్చినది తల్లి ॥దేవా॥

ఎదయందు సత్యంబే – యెడగోరుచుందువు – హృదయమునందు జ్ఞాన – మొదవ జేతువు నాకు ॥దేవా॥

కలిగించు నాలో ని – ర్మల శుద్ధ హృదయంబు – నిలుకడైన మనసు నిలుపు మాంతర్యమున ॥దేవా॥

త్రోసివేయకు నన్ను – నీ సన్నిధినుండి – తీసివేయక యుంచు – మీ శుద్ధాత్మను నాలో ॥దేవా॥

నీ రక్షణానంద – మో రక్షకా మరల – చేరదీసి యిచ్చి – స్థిరపరచు నా మనసు ॥దేవా॥

కావవే కర్తార – కార్తాపరాధమునుండి – కావున నుత్సాహ – గానంబు జేసెద ॥దేవా॥

प्रभुవా! నా నోరు నిన్ – ప్రస్తుతించుచు సదా – విభవముగా కొనియాడ – విప్పు నా పెదవులను ॥దేవా॥

కోరువాడవు గావు – వారువ్యర్పణలు – కోరిన నర్పింతు – కోటి బలులు నీకు ॥దేవా॥

విరిగిన మనసే నీ – విలసిత యర్పణము – అరయ నలిగిన హృదయ