#168పాపికి క్రీస్తే ఆశ్రయము

క్షితి ఇసుక తీరముపై కతయైన నెన్ననౌ – ఇతియౌను లెక్కింపగా కుతల జన్మంబెత్తి నేను ఈ యటు – బ్రతుకు దినముల – జేయు నఘములు – మతి దలప నిమిత్తము యూతంబులు – పతితుడను నా గతి యెరుంగను ||పరమ||

పసలేని మాయా దురవ్యాసనంబులను – జెంది – దెస దప్పియున్నాడను వసుధలో దుష్టునికి లోబడి – మసలజాలని బలహీనత – గసటు కన్నులగప్పి కడు మా – నసము ధూళి విలపించెద నైతిని ||పరమ||

మదితప్పి గొర్రెల – మంద బాసిన గొర్రె – చెదరి చలించినట్లు వదలకు యెప్పుడు దురాత్ములైరి స – ముదయమున పడి తిరిగి నడచితి – మదికి విశ్రమమేమియు లేమిని – హృదయ సంతాపముల సుడివడి ||పరమ||

మదపు నాగము భంగి – మత్తిల్లి దుర్భావ – హృదయుడనై చెడితిని గొదగొనుచు గాయములతో నా – యెద దృఢంబు ఇంకను యేమియు లేమిని – గదల శక్యము గాక మూల్గుచు – గొదవలకు లోనైతి ద్రోహిని ||పరమ||

అమిత దురాత్ముడ – నని కడ ద్రోయక – క్షమియింపుమా కరుణచే తమిని మిక్కిలి దుర్విషయగుణ సముద్రంబులు జుట్టి పాపపు – తమము గప్పియు కలుష కానన – సమితిలో పడి శ్రమలు నొందుచు ||పరమ||